Gefeliciteerd!! toch eer van al je "werk'!

Nu is het helemaal officieel! De Volga is vanochtend APK goedgekeurd 😀 Er waren wat kleine puntjes, maar geen 'show stoppers'.

Voor de gelegenheid het 3D-geprinte logo op het kofferdeksel gemaakt.

Er kan gedieseld worden! 8)

Tijd voor een korte update. De Volga Diesel heeft inmiddels de nodige ritjes gemaakt en ruim 400 kilometer afgelegd. Op wat kleine correcties na lijkt alles in orde. Komende zondag hoop ik met de Diesel de eerste RKCN-rit te rijden.

Op slechts 500 meter van mijn huis was er onlangs nog even een mini OMMMA 😀

hallo, misschien een rare vraag, maar zit er verschil in het contactslot van een benzine volga M21 en een Diesel?
Ivm het gloeien??

Groeten,

Mark

Voor het contactslot heb ik gewoon het origineel gebruikt. Voor het voorgloeien heb ik een aparte drukschakelaar gemaakt op de plek waar normaal de chokeknop zit. Er zit geen automaat op, je moet zelf inschatten wanneer je voldoende hebt voorgegloeid. Dit is precies zoals dat in België in de jaren zestig ook werd gedaan. Voor de zekerheid heb ik wel een relais gebruikt, anders gaat er veel te veel stroom door de schakelaar.

dat is inderdaad wel een goede oplossing!

Thanks

De dieselmotor van mijn Volga is van Engelse origine. En die horen olie te lekken. Mijn zegt weleens: "als hij geen olie lekt dan is het mis, dan is de olie op". Een beetje olielekkage had ik dan ook wel verwacht. Maar na bijna duizend kilometer was het toch wel een heel erg vieze boel onder de Volga. En er moet regelmatig wat olie bij worden gevuld. Is dat allemaal lekkage of is er (ook) sprake van olieverbruik? Om een goede inschatting te kunnen maken heb ik een opvangbakje onder de motor gemaakt. Compleet met een aftapplug. Bakje is een oude koektrommel en de aftapplug gewoon een bout en moer die op het bakje heb gesoldeerd.

Daarna heb ik twee ritjes gemaakt.

Eerst kennismaken met de nieuwe Lada Vesta:

Daarna naar het stoomweekend! Zie ook de overige foto's bij de fotoalbums op onze site.

Bij elkaar heb ik een kleine tweehonderd kilometer gereden. Bij het losdraaien van de aftapplug kwam er meer dan een halve liter olie uit bakje gestroomd. Serieuze lekkage dus. De achterste krukasafdichting is de verdachte en daarvoor moet het motorblok er uit.... 🙁

De drukgroep was al helemaal nat. De koppelingsplaat is gelukkig droog gebleven.

Daarna het blok aan "het spit" gehangen. Dat werkt veel makkelijker.

De achterste krukaskeerring is bij Land Rover een gedeelde keerring die in een gedeelde houder vastzit. De houder bleek wat scheef te zitten en ook de keerring was niet meer helemaal fris. Via internet heb ik een nieuw set besteld. Voor ik die kon monteren moest ook de achterste krukastap eruit. Net als bij een Volga is het oliekanaal in de tap naar buiten toe afgedicht met twee afdichtingen die in de tap zijn geklemd. De Land Rover is een populaire klassieker en daardoor is er veel te vinden over hoe je de diverse reparaties moet uitvoeren. Zo vond ik de tip om geleide blokken te maken. Met behulp van die blokken was het plaatsen van de tap met de nieuwe afdichtingen goed te doen. Het plaatsen van de keerring was even een werkje maar ook dat ging goed.

Omdat alles nu toch uit elkaar lag heb ik de voorste krukaskeerring ook meteen maar vervangen. Helaas sneuvelde daarbij de voorste poelie. Die is van gietmetaal gemaakt en vrij kwetsbaar. Er was ooit al eens een stukje uitgeknapt en nu knapte er nog een stukje uit. Toch een voordeel dat Land Rover een courant merk is. Binnen een week had ik een betaalbare vervanging 😀 .

Met de motor op het bok was het ook meteen een mooi moment om de kleppen te stellen. Dat had ik nog niet gedaan. De motor zit zo dicht tegen het schutbord dat je er slecht bij kunt. Het bleek hard nodig om de kleppen te stellen. Daar klopte niet veel van.

Nadat alle reparaties aan de motor waren gedaan kon het blok er weer in. Een flinke klus, zo'n blok weegt nogal wat. Maar goed, na twee dagen sleutelen zat die er ook weer in....

De eerste proefritten zijn inmiddels gemaakt en het ziet er naar uit dat de meeste olie nu gewoon in het blok blijft 8) . Het stellen van de kleppen heeft ook geholpen. De motor loopt nu nog beter. Stiller is ie niet geworden.

De diesel heeft ondertussen al flink wat kilometers gemaakt. Hoogtepunt was een probleemloze reis naar Maagdenburg. Na ongeveer 4.000 kilometer was het tijd voor een verse APK. Doordat er veel nieuwe onderdelen op waren gekomen had ik er wel vertrouwen in. Van te voren alles nagelopen en nog even de vetspuit ter hand genomen. Gelukkig was alles prima in orde. Ondanks de trommelremmen rondom was het remverschil links en rechts op de vooras 0% (!). Achter ook maar een paar procent. Toch altijd leuk om een beetje eer van je werk te hebben.

Toch stond er nog een klusje open. De chroomstrips bovenop de deuren waren een van de weinige chroomdelen die ik nog niet had vervangen. Tweedehands zijn die in een fatsoenlijke staat niet te vinden of te betalen. Een tijdje geleden kreeg ik van een clublid (ik dacht Patrick Mounoury?) de tip om eens chroom wrapfolie te proberen. Dat levert weliswaar geen echte nieuwe chroomlaag op, maar altijd beter dan afgebladderd chroom.

Via internet bij de grootste online winkel uit het Oosten een paar stukjes chroomwrap besteld en maar eens aan de slag gegaan. Het meeste werk was het vlak maken van de ondergrond. De strips waren behoorlijk verweerd en het chroom was helemaal afgebladderd. Met een lamellenschijf op een haakse slijper heb ik voorzichtig alle chroom er afgehaald. Daarna de chroomwrap aangebracht. De eerste strip kostte de meeste tijd. Toen ik eenmaal het rekken en strekken van de folie in de vingers had ging het vrij snel. Het resultaat is best mooi geworden. Het is natuurlijk geen echte chroomlaag, maar het lijkt 99x beter dan hoe het er eerst uitzag!